Winnen

mei 14th, 2018 | By | Category: Column Paul Turken

Ik geef al jaren af op de Olympische Spelen. Ik vind ze te politiek (Sotchi), te commercieel aan grote tv stations gebonden (curling) en veel te geld gedreven met alle corruptie van dien (stedenselectie). Toch begrijp ik waarom het voor topsporters zo’n belangrijk evenement is. Nergens heeft winnen zoveel betekenis als op de ‘Olympics’. Laten we eens even wat definities van winnen langs lopen en kijken wat dat betekent voor sporters.

Winst
Winst kennen we op de eerste plaats als al dat geld dat overblijft bij commerciële activiteiten. Een Nederlands bedrijf als ASML maakt 20 miljard euro (twintig duizend miljoen) winst in één jaar. Winst is dan ook iets als “er beter van worden”. Sporters die goed presteren op Olympische Spelen halen daar echt voordeel uit. Ze vinden sponsors, ze vinden teams, ze stellen jaarbudgetten veilig. Ze krijgen startgeld op events en geld voor de publiciteit die ze genereren, het knippen van lintjes, het geven van lezingen of simpelweg aanwezig zijn. Kortom inkomen, trainingsfaciliteiten, trainer, transport en toernooideelnames zijn voor de komende jaren veilig gesteld. Ze worden niet perse heel rijk maar kunnen wel hun continuïteit veiligstellen. En dat is precies waar winst ooit voor bedoeld was.

Winnaarsgevoel
In de marketing zeggen we altijd dat je als winnaar uit een deal komt als je verwachtingen overtroffen zijn. Als je meer gekregen hebt, dan je had verwacht of waar je op hoopte. Je hoopt op die vierde gouden medaille op je vierde Spelen, maar is het wel haalbaar? Geen enkele medaille is voorspelbaar. Dat is in Korea weer heel dikwijls gebleken. Je staat voor het eerst op de Spelen en plotseling valt er zomaar goud in jouw richting. Of je staat al jaren aan de top en je maakt een paar stomme fouten en wordt gediskwalificeerd. Faalangst is enerzijds een bron van fouten. Anderzijds is niets zo motiverend als faalangst. Degenen die bang zijn om te falen gaan eindeloos door met het zoeken naar verbeteringen, kansen, beter materiaal en dergelijke. En na al dat zoeken en twijfelen komt er dan toch dat eigenlijk onvoorspelbare resultaat. Je stijgt boven jezelf uit. Je overtreft je eigen verwachtingen. Dat is (zeggen golfers) het mooiste winnaarsgevoel. Winnen van jezelf.

Gewonnen
Het klassieke winnen in de sport. Beter zijn dan de ander. Samen op het ijs, naast elkaar op de skipiste en dan zien wie er het eerste is. De strijd tegen de ander of tegen de tijd. Dan worden alle sporten plotseling gewoon vrij worstelen. Degene met de langste adem, beste conditie, meeste talent, meeste techniek, meeste doorzettingsvermogen, beste materiaal en/of beste strategie krijgt goud. Je meet jezelf aan alle anderen en één is er de beste. Gewonnen.

Het winnende land
Het Duitse voetbalteam heet al drie jaar “Die Weltmeister”. Laten we hopen dat ze na Moskou weer gewoon heten wat ze zijn: ‘het Duitse voetbalelftal’ Op de Spelen strijden sporters maar ook landen tegen elkaar. In Sotchi deden de Russen er letterlijk meer dan alles aan om het landenklassement te winnen. Elke dag mochten we in Korea kijken naar de medaillespiegel. Er is concurrentie tussen landen, tussen sporten en tussen deelnemers. Op alle niveaus wordt strijd gevoerd.

Olympisch winnen
Bij geen enkel sportevenement komen er zoveel vormen van winnen bij elkaar als bij de Olympische Spelen. Ik kan geen enkel ander evenement bedenken. Ja er zijn wat kleurloze kopieën ontstaan zoals de Aziatische spelen, de Gemenebest spelen en er komen zelfs Europese spelen. Een slap aftreksel dat nog politieker en commerciëler is dan wat we al hadden. Op ‘Olympia’ komt het echt allemaal samen. Zo samengesteld winnen als daar kan nergens anders. Ja, ik vind de Olympische bobo’s rampzalig. Het is politiek, corrupt en geld gedreven. Maar als ik kijk door de ogen van de sporter is er inderdaad niets waar zoveel te winnen is in zoveel vormen als daar. Dus toen er vorige week weer wat hoop gloorde voor squash in de vorm van jeugddemonstratiesport was ik blij voor de spelers. Na jarenlang van het kastje naar de muur gestuurd te zijn blijk een kinderhand makkelijk te vullen!

Paul Turken
www.dewereldvolgenspaul.nl

paul turken


Comments are closed.