Players-block

jul 1st, 2012 | By | Category: Column Paul Turken

Deze column is eerder verschenen in SquashLife. Voor informatie of een abonnement klik hier.

Deze column is eerder verschenen in SquashLife.
Voor informatie of een abonnement klik hier.

Niemand kan zo goed en subtiel blokken met arm, heup, elleboog en kont als Ramy Ashour. Maar dat soort blokken bedoel ik hier even niet. Als een schrijver achter zijn PC zit gebeurt het soms dat er eenvoudig geen woord op papier komt. Studenten kunnen uren naar een boek staren en toch niets opnemen. De componist krijgt geen balletje met stokje getekend. Constructeurs staan achter hun tekentafel (vroeger) of zitten voor hun cad/cam (nu) en krijgen geen rechte lijn getrokken. We zijn ervoor opgeleid, we hebben ervaring, we weten wat we willen, we weten dat we het kunnen, maar er gebeurt niets. Dat heet in goed Nederlands een writers-block. Komt dat nu ook bij sporters voor en hoe ga je er dan mee om?

De Echte Block versus de Smoes
In mijn studietijd kwam het regelmatig voor. Dat staren naar teksten en tegelijkertijd niets opnemen. Je leest de zinnen, maar ze dringen eenvoudig niet door. Na heel veel schema’s en tekst snap je nog steeds niet hoe het eigenlijk werkt. Twee dagen later kijk je opnieuw naar dezelfde spullen en alle dubbeltjes vallen in een keer op hun plek. Je snapt alles en je weet niet eens waarom. Dat verschijnsel lijkt meer op oververmoeidheid, teveel drank, te weinig slaap en teveel verliefdheid om het als een writers-block aan te duiden. Dat is de block als smoes. Toen ik ging werken werd het al niet veel beter. De baan was wel leuk, maar in het begin houden ze je achter het bureau. Je bent veel te onervaren om zomaar op de wereld losgelaten te worden. Dat heten staffuncties. Dingen uitzoeken, uitgebreid onderbouwen en dan opschrijven. Tegelijkertijd weet je bijna zeker dat ze er toch niets mee gaan doen. En als de directie er al naar kijkt, dan staat in de notulen van de vergadering later bij jouw stuk de afkorting VANI. Dat betekent Volgende Agenda, Nadere Informatie. Ofwel, doe nog maar 20 nutteloze pagina’s. Na de zoveelste keer staar je naar een leeg vel en weet je niet meer hoe te beginnen. Dat noem je een writers-block, maar ook dat is een smoes. Het enige dat helpt is naar je baas gaan en zeggen dat hij de pot op kan (of erger) met zijn onderzoeksopdrachtjes. Negentig procent kans dat hij dat ziet als een goede indicatie om je nuttiger werk te geven. De echte block herken je aan je eigen frustratie. Je wilt graag, je weet dat het nuttig is, je weet dat het kan, je weet dat het moet om je volgende stappen te zetten. Alles klopt en het lukt niet. Dat komt ook voor in de sport. Dat is een echt block.

Sport-block
Je doet alles volgens het boekje. Je stelt de juiste doelen. Je zorgt ervoor dat je doelen haalbaar zijn. Je maakt een goede analyse van wat je nodig hebt om je doelen te bereiken. De hoeveelheid noodzakelijke trainingsarbeid, het soort training, de trainingspartners, de overige fysieke en mentale voorbereiding, de juiste rustmomenten. Kortom, een droom van een programma. Je begint vol goede moed, iedereen ziet dat je hoog gemotiveerd bent en dan gebeurt het. Je ziet het even niet meer. Ballen die altijd lukken zijn ineens niet meer precies, je tijden op Assen gaan niet naar beneden, nee je wordt langzamer, je fysieke conditie wordt niet beter maar ondanks alle inspanningen ben je eerder moe. Dat is een echte sportblock. Nee, dat is geen burn-out, zoals dan tegenwoordig al snel geroepen wordt. Dat is een eenvoudige writers-block maar dan in de sport. Een echte writers-block laat zich niet oplossen met meer van hetzelfde. Drammen helpt niet. Nog langer naar een leeg vel staren helpt geen enkele schrijver om de productie weer op gang te krijgen. Laten we eens kijken hoe zo’n writers-block wordt opgelost onder andere door mensen die hun kost verdienen met schrijven.

Ont-blocken
Zoals altijd; een beetje afstand nemen helpt meer dan drammen. Les 1 is dat je door forceren een block nooit wegwerkt, meer van hetzelfde helpt nooit. Een auteur loopt echter niet weg van zijn werk, een beetje afstand betekent niet ophouden met wat je moet doen. De auteur zal wat aan de voorbereiding van een volgend hoofdstuk doen, wat gaan lezen over het onderwerp dat al een tijdje klaar lag, maar waar hij nog niet aan toegekomen was. De auteur houdt ook zijn ritme vast, blijft regelmatig in zijn werkkamer komen. Zorgt ervoor dat hij geen hekel krijgt aan zijn werkplek. Je mag niet zoveel afstand nemen dat het boek, het artikel een vreemde voor je wordt. Dus les 2 is; blijf in de buurt en ga niet te ver weg, neem niet teveel afstand. Ooit stond ik achter een tekentafel een brug te ontwerpen en raakte helemaal vast. Mijn chef (bijnaam ‘de peuk’) liep langs, zag mijn worsteling en pakte mijn potlood af en trok een paar lijnen dwars door mijn ontwerp. Ik schreeuwde boos, sodemieter op dat kan helemaal niet. Waarop hij vroeg waarom niet en wat kan er dan wel. Mijn antwoord was de start van de oplossing. Kortom, een auteur die in een block zit schrijft gewoon even iets heel anders (een gedicht of een verhaaltje) en gebruikt dat later als breekijzer om de flow weer op gang te brengen. Dat is dan Les 3. Soms zit je hoofd te vol waardoor je geen idee hebt waar je beginnen moet. Dan moet er eerst wat opgeruimd worden. Ik ken auteurs die dan hun bureau opruimen, hun keuken of hun boekenkamer. Niets helpt zo goed bij mentaal opruimen als fysiek opruimen. Les 4. Les 5. Een jonge motorcoureur die al een tijd met een block zat, sloot zich aan bij een nieuw team en doorbrak zijn patstelling spanningsloos. Het kiezen van een nieuw perspectief kan vreselijk helpen. Dat zie je ook bij wielrenners en schaatsers.

Ontwikkeling
Elke coach en trainer zullen je vertellen dat een sportloopbaan nooit lineair verloopt. Je kunt niet onderaan beginnen en in 1 spurt boven eindigen. Er zijn momenten van versnelling, van stagnatie, van achteruitgang en dan weer van een doorbraak en versnelling. Sporters moeten dat accepteren. Er zijn eenvoudige technieken om op lange termijn de groeicurve vast te houden. Topsporters, goedwillende amateurs en zelfs squashmasters kennen de sport-block van dichtbij. Maak hem nooit groter dan hij is en realiseer je dat de mooiste verhalen, boeken en films gemaakt zijn door mensen met een regelmatige “block”.

Paul Turken

paul


Comments are closed.