Het sportmerk Mickey van der Mark

okt 6th, 2014 | By | Category: Column Paul Turken

Deze column is eerder verschenen in SquashLife. Voor informatie of een abonnement klik hier.

Deze column is eerder verschenen in SquashLife.
Voor informatie of een abonnement klik hier.

Henk van der Mark is een bekende Nederlandse motorracer, die onder andere bekende 24-uurs races heeft gewonnen. Zeven jaar terug nam hij zijn zoon Michael mee naar een trainingsweek in Spanje. Iedereen zag dat die jongen talent had, zonder kapsones door het leven ging en zeer gemotiveerd was. Heel snel, na een paar wedstrijden, werd al duidelijk dat Mickey, zoals zijn bijnaam luidt, ver zou kunnen komen. En op het moment dat hij ook vooraan begon te finishen, moest hij als 15-jarige coureur zijn eerste interviews afgeven. Maar hoe kun je zo een jonge jongen voorbereiden op de contacten met de media?

Sportmerk
Op dat moment vroeg Henk om raad. Dan kun je maar één ding zeggen. Goede sporters kunnen een merk worden (Tiger Woods, Johan Cruijff, Magic Johnson, Mohammed Ali), maar daar moet je dan wel vanaf dag 1 consistent aan werken. Belangrijk is om van het begin af aan te werken vanuit een merkconcept. Mickey deed een workshop om na te denken waar hij als persoon voor staat. Op zijn 15e was hij nog zo introvert als het maar zijn kan, maar een paar dingen wist hij al wel. Hij is een echte Rotterdammer; beide benen op de grond, hard werken, geen allures, en zijn ambitie is het om over een paar jaar een goede vrachtwagenchauffeur te worden. In de workshop werd eindeloos daar over gepraat. Het leek niet op Cruijff of Woods, maar voor Mickey klopte het. Het advies was, pak die lijn, blijf er voor staan, en bereid je eindeloos voor op situaties waarin je die lijn toepast in al je gedrag naar buiten. Mickey bleek een natuurtalent op merkenbouwgebied. Nu zeven jaar later staat er een, in motorkringen, sterk internationaal merk. Het motorpubliek is trots en houdt van hem. De internationale media genieten van zijn onderscheidende aanpak en geven extreem veel zendtijd. Zijn sponsoren vinden hem betrouwbaar en zijn loyaal en royaal. Hij levert veel publiciteit voor zijn sponsoren en allemaal in een toon en stijl waar ze warm van worden.

Voorbeelden
Mickey staat bovenaan in het WK Supersport, met een mijl voorsprong op zijn naaste concurrenten. Als je naar zijn profielen kijkt op Facebook, of op zijn website, staat er achter zijn beroep: vrachtwagenchauffeur. Daarnaast vermeldt hij als hobby: motorracen. Het lijkt een publiciteitsstunt, maar dat is het niet. In het weekeind van 7 september reed hij de beslissende race voor het WK in Jerez. Als goedbetaalde WK-rijder vlieg je normaal gesproken eerste klas naar het circuit. Niet Mickey, die reed zelf de racevrachtwagen van Nederland naar Jerez, hij is immers vrachtwagenchauffeur. Overigens won hij de race en werd hij, lang voor het einde van het seizoen, wereldkampioen. De eerste Nederlander in deze sport in bijna 100 jaar.

Twee jaar terug stond hij op het punt Europees kampioen te worden. Hij lag net een puntje voor op een Fransoos en twee Spanjolen. De laatste race was bloedspannend. De drie zuiderburen hadden duidelijk onderling een afspraak gemaakt. Immer het motorracen werd al meer dan een decennium gedomineerd door de middellandse zee landen. Dus de Fransoos heeft de opdracht gekregen om Mickey uit de race te rijden. Kijk op YouTube voor de meest spectaculaire beelden ever. Mickey bleef na elk van de drie crashes op de fiets en won de race en het EK. De BBC zond dit allemaal live uit. De commentatoren zijn woedend, eisen straffen, zwarte vlaggen, en beschuldigen de organisatie van corruptie. Iets wat zou kunnen kloppen omdat er heel veel scooters worden verkocht in het middellandse zee gebied, waar motorfabrieken hun geld verdienen. Kampioenen uit die regio zijn dan ook nodig. En dan volgt het beslissende interview met Mickey. Op alle vragen over schande, onsportiviteit en zakelijke belangen was zijn antwoord heel koel: “dit was een spannende race, op het scherpst van de snede, het was leuk om daaraan mee te mogen doen, hopen dat het volgende jaar weer zo spannend en leuk wordt.“ De BBC-man valt van de stoel, Mickey bouwt aan zijn merk. Lewis Hamilton en Nico Rosberg kunnen hier wat van leren.

Vorig jaar als Rookie en dit jaar voor de tweede keer op een rij, wint Mickey de 8-uur van Suzuka; de belangrijkste motorrace in motorland Japan. De hele top van de racewereld doet daar aan mee. Je racet op een 1000cc, een motor waar Mickey geen ervaring mee heeft. Niemand weet hoeveel bonus je opstrijkt als je die race voor Honda wint. Maar als je ziet wie er mee doet, moet er flink wat te halen zijn. Na de race zijn er eindeloze speculaties wat voor auto Mickey gaat kopen van zijn bonus. Uiteindelijke weet een motorjournalist een foto te maken van die auto; een rampzalige antieke eend, waar Mickey zelf aan sleutelt.

Een truc of is het echt?
Het zit zo in alles verweven dat ik het uitsluit dat het allemaal bedacht is. Mickey’s identiteit en Mickey’s merkbeeld liggen 100% op elkaar. Die authenticiteit laat alles zo sterk overkomen. Ik denk dat het echt is. En deze week kreeg ik nog meer bewijs. Vrijwel vanaf de start van zijn carrière rijdt Mickey op Honda. Al zijn grote successen zijn aan dat merk gekoppeld. Maar zijn prestaties vallen natuurlijk wel op. Voor het komende seizoen liggen er twee aanbiedingen. Een van Yamaha om rechtstreeks naar de GP (Grand Prix) te gaan, het hoogste wat een coureur kan bereiken. Daarnaast een wat meer bescheiden aanbieding van Honda om eerst nog een jaar Superbike (1000cc) te rijden en dan te zien of de overstap naar de GP kan.  U raadt het, Mickey is loyaal en blijft bij Honda. Vertrouwen, integriteit, voorspelbaarheid zijn voor deze rotterdammer veel belangrijker dan de glamour van de GP. Op de vraag waarom hij de glamour en het grote geld nog even laat liggen gaf hij het volgende antwoord: “De sfeer, de racespanning, de collegialiteit, het spektakel is veel groter bij de Superbike dan in de over commerciële GP. Racen is  mijn hobby en moet op de eerste plaats leuk zijn. De rest komt later.”

Wat leren we hieruit
Het is helemaal niet moeilijk om een sterk sportmerk te bouwen. Performance, authenticiteit en consistentie zijn de belangrijkste bouwstenen. En als je eenmaal een sterk merkt bent, legt dat geen windeieren. Je supporters, je sponsors, de organisatoren en de media ruiken dat op een mijl afstand en willen er allemaal bij horen. Als het zo makkelijk is, ook in een andere kleine sport als motor-racing, waarom lukt het dan bij squash zo slecht op dit moment?

 

Paul Turken

paul turken


Comments are closed.